Ο Daniel Arnold, street fashion photographer, σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Paramano.gr.

*Επιμέλεια συνέντευξης CocoTetta.

EN | Born in Wisconsin in 1980, Daniel Arnold moved to New York at 23 years of age, where he is based ever since. His work has been published in New York Times and Vogue. In 2014 he became viral on Instagram, as he managed to sell his photos, worth 15.000 dollars in a single day.  Over time, he has been described as William Eggleston of Instagram (New York Times) and as “Instagram’s absolute street photographer” (Wired Magazine). Daniel Arnold has given Paramano.gr an exclusive interview and talk to us about Vogue, his fears, and gives advice to the new generation of artists. 

GR | Γεννημένος στο Ουισκόνσιν των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής το 1980, ο Ντάνιελ Άρνολντ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη στα 23 όπου και είναι η βάση του έκτοτε. Η δουλειά του εμφανίζεται τακτικά στη New York Times και την Αμερικάνικη Vogue. Το 2014 έγινε viral στο Instagram καθώς κατάφερε να πουλήσει φωτογραφίες του συνολικής αξίας 15.000 δολαρίων μέσα σε μόνο μια ημέρα. Κατά καιρούς έχει χαρακτηριστεί ως ο William Eggleston του Instagram (New York Times) και ως ο “απόλυτος street φωτογράφος του Instagram (Wired Magazine). O Ντάνιελ Άρνολντ μας έδωσε μια αποκλειστική συνέντευξη και μας μιλά για τη Vogue, τους φόβους και δίνει συμβουλές για νέους καλλιτέχνες.

Instagram: arnold_daniel
Website: www.daniel-arnold.org

EN | What’s your biggest fear as a photographer?

Running out of energy/interest (so far, so good).
GR | Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος ως φωτογράφος;

Να μην έχω ενέργεια ή να χάσω το ενδιαφέρον μου (μέχρι στιγμής, όλα καλά).
EN | What’s the biggest advantage photography has ever given you?

Hmm… I guess it must be that I’ve made a life where I have time to walk around alone with my thoughts all day and look hard at things.
GR | Ποιο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα/προσόν που σου έχει δώσει η φωτογραφία;

Υποθέτω πως έχει διαμορφώσει τη ζωή μου με τέτοιο τρόπο, που μπορώ να περπατώ τριγύρω μόνος μου με τις σκέψεις μου όλη μέρα και να βλέπω τη ζωή ρεαλιστικά.
EN | Was there a time in your career where you thought of changing styles? be more commercial?

I don’t really think about style. I don’t craft a picture – when I do I almost never like it. I find what’s already there, or catch something happening naturally. I do commercial work, but I do it the same way I do everything else. There’s no style. It’s just being there.
GR | Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σου που να σκέφτηκες να αλλάξεις (φωτογραφικό) στυλ; Να γίνεις πιο εμπορικός;

Δεν σκέφτομαι ιδιαίτερα το στυλ. Δεν συνθέτω μια φωτογραφία κι όταν το κάνω, σχεδόν ποτέ δεν μου αρέσει. Βρίσκω αυτό που ήδη υπάρχει ή απαθανατίζω κάτι που συμβαίνει εκ φύσεως. Κάνω εμπορική δουλειά, αλλά την κάνω με τον ίδιο τρόπο, που κάνω όλα τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχει στυλ. Απλώς βρίσκομαι εκεί.
EN | Have you ever experienced a creative block? If you have, how did you get over it?

Not really. Because again, I’m not in the business of coming up with ideas. I’m in the business of catching the world being interesting. I’ll go through phases of not liking any of my pictures. Or periods of laziness. But not a creative block. My work/job is about ritual and availability, not invention.
GR | Αντιμετώπισες ποτέ καλλιτεχνικό αδιέξοδο; Αν ναι, πώς το ξεπέρασες;

Όχι ιδιαίτερα, καθώς και πάλι το αντικείμενο μου δεν είναι να σκέφτομαι ιδέες. Το αντικείμενο μου είναι να απαθανατίζω τον κόσμο την στιγμή, που έχει ενδιαφέρον. Θα περάσω στιγμές που δεν θα μου αρέσει καμία από τις φωτογραφίες μου. Ή περίοδοι τεμπελιάς, αλλά όχι καλλιτεχνικό αδιέξοδο. Το έργο/δουλειά μου έχει μια τελετουργία και διαθεσιμότητα, όχι εφεύρεση. 
EN | What was the biggest hiccup photography has ever given you?

All the best pictures are hiccups. I live for a hiccup. When things go wrong, my brain switches over to survival mode, and I can work without all the nagging anxious voices. I can work automatically. I can finish a job, turn in the film, wait a couple of days, digest my anxiety, and then find out for the first time what I saw while I was working blind.
GR | Ποια είναι η μεγαλύτερη αναποδιά που σου έχει προκαλέσει η φωτογραφία σαν επάγγελμα;

Οι καλύτερες φωτογραφίες δημιουργήθηκαν εξαιτίας κάποιας αναποδιάς. Ζω για τις αναποδιές. Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, ο εγκέφαλός μου μπαίνει σε λειτουργία επιβίωσης και μπορώ να εργαστώ χωρίς όλες τις στρεσαρισμένες φωνές που γκρινιάζουν. Μπορώ να δουλέψω αυτόματα. Μπορώ να τελειώσω τη δουλειά, να παραδώσω το φιλμ, να περιμένω μια-δυο μέρες, να αντιμετωπίσω την αγωνία μου και μετά να δω για πρώτη φορά ο, τι είδα ενώ δούλευα στα τυφλά.
EN | How did Vogue happen?

I casually befriended a few of the editors while working as an assistant for my friend Grant Cornett. I never asked for a job, it just kind of came up. I was on a job with Grant early on, maybe in 2014, and somebody asked “does anybody know a photographer who’s good at Instagram?” Grant said, “uh, hello… Daniel Arnold.” A couple of days later I did a job for them. Six months after that I was at the Met Gala. It was all very organic and effortless, which is funny because I never aspired to it. Never imagined a world where I’d have anything to do with Vogue. Never occurred to me.
GR | Πώς προέκυψε η Vogue;

Έπιασα τυχαία φιλίες με κάποιος συντάκτες ενώ δούλευα ως βοηθός για τον φίλο μου Grant Cornett. Ποτέ δεν ζήτησα για δουλειά, απλώς προέκυψε. Ήμουν σε μια δουλειά με τον Grant παλιά, κοντά στο 2014 και κάποιος ρώτησε “Υπάρχει κανείς που να ξέρει κάποιον φωτογράφο με καλό Instagram Following?” και ο Grant είπε ” Εεεε, hello? Ο Ντάνιελ Άρνολντ!”. Δύο μέρες μετά έκανα μια δουλειά για αυτούς. Έξι μήνες μετά από αυτό ήμουν στο Met Gala. Ήταν κάτι πολύ οργανικό και χωρίς προσπάθεια, πράγμα που είναι αστείο, καθώς ποτέ δεν είχα βλέψεις για κάτι τέτοιο. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα είχα οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με τη Vogue. Ποτέ δεν το σκέφτηκα. 
EN | What’s your biggest ambition?

I guess just to keep going. To never stop.
GR |Ποια είναι η μεγαλύτερη φιλοδοξία σου;

Φαντάζομαι το να προχωράω μπροστά. Το να μην σταματήσω ποτέ.
EN | Name 3-5 must-follow accounts on Instagram.

Instagram is garbage. Everybody should quit. @dusttodigital@nycspc@hamburger_eyes@summertimegallery@photodre@jodyrogac, @philipmontgomery, I don’t know.
GR | Ανάφερε 3-5 λογαριασμούς στο Instagram που πρέπει να ακολουθούμε.

Το Instagram είναι σκουπίδια. Όλοι πρέπει να το αφήσουν. Δεν ξέρω, @dusttodigital@nycspc@hamburger_eyes@summertimegallery@photodre@jodyrogac, @philipmontgomery.
EN | What’s your favorite food?

It’s always changing. I love to eat. This past year I must have ordered the lotus roots from a Chinese restaurant called Public Village about 200 times.
GR | Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

Πάντα αλλάζει. Μου αρέσει να τρώω. Τον τελευταίο χρόνο πρέπει να έχω παραγγείλει ρίζες λοτού από ένα κινέζικο εστιατόριο με το όνομα “Public Village” πάνω από 200 φορές.
EN | The best moment from your shooting with 10Magazine in Greece.

The end! That was such a hard one. But I was happy with how it turned out.

GR | Ποια ήταν η καλύτερη στιγμή σου από την φωτογράφηση σου στην Ελλάδα με το 10Magazine;

Το τέλος. Ήταν μια τόσο δύσκολη φωτογράφηση, αλλά ήμουν πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα. 

EN | Name 3 Don’ts to fellow creatives.

Don’t stop. Don’t wait for somebody to tell you what to do. Don’t equate success with publication. It’s a triumph to do the work.
GR | Συμβούλεψε 3 “μην” στους νέους δημιουργούς.

Μην σταματάς. Μην περιμένεις από κάποιον να σου πει τι να κάνεις. Μην συγχέεις την επιτυχία με την έκδοση. Θρίαμβος είναι να κάνεις τη δουλειά.
EN | Favorite quote.

Oh, I don’t know… “If you’re going through hell, keep going” is a good one.
GR | Ποιο είναι το αγαπημένο σου απόφθεγμα;

Ωωω… Δεν ξέρω… “Αν περνάς μια κόλαση, συνέχισε να προχωράς” είναι ένα καλό.
Cover Photo: 10Magazine
*Photography by Daniel Arnold (Vogue.com, 10Magazine.com , daniel-arnold.org)
Street & Fashion photographer and videographer working alongside magazines such as TATLER UK 10 & 10Men Magazines, PhotoVogue, Volition, Elegant, Marika, Volant and MOB Journal. A one-woman show who loves being behind the scenes, working with creative and like-minded people, and capturing raw, worthy-to-remember moments.